NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
WSZYSTKIE POSTACIE, ORGANIZACJE, MIEJSCA I WYDARZENIA SĄ FIKCYJNE.
Proszę się wywiązać.
Szef.
Kto zaplanował ten zamach?
Szef to...
ja.
Co on powiedział?
To ja.
Nie ma nikogo innego.
To osoba siedząca przed panem.
Czyli w pojedynkę zaplanował pan i przeprowadził...
zamach na Zgromadzenie?
Tak, ponieważ byłem przeciwny polityce prezydenta Yanga wobec Północy.
Zaplanowałem to, bo źle zajmował się gospodarką.
Dokonałem zamachu, bo gardziłem nim przez to ciągłe naginanie rzeczywistości.
Nikt nie chciał współpracować z rządem prezydenta Yanga.
Co więcej,
ten naród stworzył wiele osób, które pragnęły zemsty.
Osób, które ochoczo zrealizowały mój plan.
Było to możliwe,
bo od początku do końca
niezbędnym elementem planu
był pan.
Panie Park.
Pomógł pan przeprowadzić ten zamach.
Konferencja prezydenta jest jutro o 14, tak?
Tak.
Jego kadencja dobiegnie końca dokładnie za 24 godziny.
Teoretycznie chodzi o rezygnację,
ale tak naprawdę o oficjalne ogłoszenie startu w wyborach.
Powstrzymał pucz i doprowadził do aresztowania głównego podejrzanego.
Ma czym się pochwalić pod koniec kadencji.
Oby poprawiło to notowania.
Panie Cha.
Poprosiliśmy o dzisiejsze notowania kandydatów.
Właśnie przyszły.
I jak?
Cóż, 11%.
Cóż...
Nie szkodzi.
Będziemy pracować ciężej podczas samej kampanii.
To w ogóle możliwe?
Prezydent Park wyprzedza deputowaną Yun o 11%.
Znów jest faworytem.
Dzięki ich współpracy
jego notowania poszły w górę.
O rany.
Myślałam, że 11% to jego wynik.
Panie Cha?
Nie wygląda pan na zaskoczonego.
Nic a nic. Jest pan w ogóle człowiekiem?
Zatrudnijcie lepiej adwokatów.
Pozwę was za próbę morderstwa poprzez rażące zaniedbanie.
Mało nie dostałem zawału!
A jednak to człowiek.
Prezydent już to widział?
Nie.
Jeszcze nie wrócił.
Nie ma go?
Nie miał nic w harmonogramie.
Co ma pan na myśli?
Niby jak w tym pomogłem?
Chyba nie spodziewał się pan tego,
najbardziej zyskując na zamachu.
Twierdzi pan, że jest Szefem.
I sugeruje,
że wykorzystał mnie pan, by dokończyć swój plan?
Przecież...
nigdy się nie spotkaliśmy.
Do zamachu nie doszło tylko dlatego, że ktoś go zaplanował.
Odpowiedzialna jest także osoba, która o nim wiedziała i to zignorowała.
Osoba ta dokończyła atak poprzez pana.
Kto taki?
Ułaskawienie.
Proszę obiecać mi ułaskawienie.
Wtedy to panu zdradzę.
Powiem, kto wykorzystał pana, aby mogło dojść do zamachu.
DZIEŃ 31: OSTATNIA DECYZJA ODCINEK 16
To w ogóle możliwe?
Tak, zgodnie z 79. poprawką można oddalić oskarżenie.
Ale tylko prezydent może skorzystać z prawa łaski.
Jutro kończy się panu kadencja, a wybory za miesiąc.
Co prawda teraz jest pan faworytem, ale...
Moja obietnica może okazać się bezwartościowa.
Powinniśmy tak postąpić, nawet jeśli to zgodne z prawem?
W zamachu zginęło ponad 300 osób.
To straszliwa tragedia.
A on żąda ułaskawienia?
Nie możemy mu wybaczyć.
Moglibyśmy się zgodzić,
jeśli zamknęlibyśmy kwestię zamachu.
Należy dokładnie opisać to, kto i dlaczego dokonał tego ataku.
Zgadzam się.
Jeśli poznamy całą prawdę,
to możemy go ułaskawić.
Jeśli pan Kim wyjawi nam wszystko jeszcze dziś,
pozna pan prawdę o zamachu jeszcze w trakcie obecnej kadencji.
Pomoże to panu w wyborach.
Jakie jest pańskie zdanie, panie Han?
Jestem przeciwny.
Opinia publiczna również będzie temu przeciwna.
Zbliżają się wybory.
Niebezpiecznie jest sprzeciwiać się opinii publicznej.
Burmistrz Kang i deputowana Yun
z pewnością wykorzystają ułaskawienie w swojej kampanii.
Użyją prawniczych terminów i zarzucą panu nadużycie.
Będą dążyć do największej kontrowersji.
Radzę nie liczyć na ułaskawienie.
Zbliżają się wybory.
A ich faworyt...
jak dobrze pan wie, nie zaszkodzi sobie w sondażach.
Prezydentowi został ostatni dzień kadencji,
a pan tkwi tutaj.
Prezydent Park nie będzie się śpieszył z ewentualnym ułaskawieniem.
Niezależnie od tego, czy się pan przyzna, czy będzie żądał ugody,
będzie pan rozmawiał ze mną.
Jeśli nie prawnie,
to może załatwimy to politycznie?
Co zamierza prezydent Park?
Chce traktować mnie jak rywala, a nie burmistrza Seulu.
Spotyka się z nami jako kandydat,
a nie prezydent.
Nie bez powodu.
Mamy zgodzić się na ułaskawienie?
To wyłącznie pańska prerogatywa.
Za miesiąc wybory.
I jedno z nas prawdopodobnie zostanie prezydentem.
Jeśli ta osoba obieca panu Kimowi ułaskawienie,
dowiemy się prawdy o zamachu.
Chce pan, aby on zaczął mówić...
a my nie.
Gdyby trójka kandydatów się zgodziła,
nie moglibyśmy użyć tego w kampanii.
A zgodzicie się?
Chwileczkę.
To poważne brzemię polityczne.
To nie zwykła amnestia.
Mówimy tu o zbrodniarzu.
Dlaczego mamy wchodzić z nim w układ i firmować to naszymi nazwiskami?
Bo za zamachem
nie stoi jedna zła osoba.
Ważniejsze od jego skazania...
jest poznanie prawdy.
I czy...
nie jest to nasz obowiązek?
UŁASKAWIENIE
Dzięki temu zacznie gadać.
W takim razie wszystko od niego wyciągnę.
Oby.
Słucham.
Niby jak prezydent Park miał pomóc w zamachu?
O co chodzi?
Co się dzieje?
Cholera!
Wezwijcie karetkę!
- Pojadę z nim. - Dobrze.
Jedźcie za nami.
Ruszamy.
Pan Kim mógł chorować na serce?
I skąd te nagłe problemy?
Podejrzane.
Wkrótce się obudzi.
Co się dzieje?
Zawracaj!
Ji-won? Straciliśmy karetkę z oczu.
Namierz ją.
Tak, przy skrzyżowaniu.
Poczekaj.
Kto cię uczył jeździć?
Karetka...
Z drogi!
Natychmiast!
Nic z tego.
- Nie widzę jej. - Zabierz ten samochód!
Wkrótce przyleci helikopter.
Ręce do góry!
Ale wiem, gdzie odbywał spotkania.
Spotkał się tam z Ohem.
Gdzie to jest?
Kim!
Nie żyje.
PARK, KANG, YUN
UŁASKAWIENIE
Pan Kim był najlepszym tropem do Szefa.
Ktoś go uciszył.
Zdrajca wśród nas
musi brać udział w pracach rządu.
Nieważne, kto to jest.
Musimy skupić się na namierzeniu zabójcy Kima
przed konferencją prasową.
Schwytanie pana Kima żywcem było pańskim największym sukcesem.
Panie Kang.
Tak?
Proszę powiadomić wywiad.
Gdy tylko wpadną na jakiś trop, mają poinformować Błękitny Dom.
Nadal milczy?
Wywołano ten atak u pana Kima, aby go stąd wyciągnąć.
A on był szpiegiem wysłanym na Północ w tym samym czasie co Kim.
Dlaczego obrócił się przeciw nam?
Czyli chciał pomóc Kimowi w ucieczce, bo razem działali na Północy?
To nagranie z okolicy, w której zabito Kima.
Poznaję go.
To Tae-ik.
Lee Gyeong-pyo.
Czyli zdradził Kima,
który był Szefem?
Dlaczego?
Ktoś chciał pomóc Kimowi w ucieczce,
a ktoś chciał go uciszyć.
Co łączyło tę osobę lub te osoby z Kimem?
Do zamachu nie doszło tylko dlatego, że ktoś go zaplanował.
Odpowiedzialna jest także osoba, która o nim wiedziała i to zignorowała.
Osoba ta dokończyła atak poprzez pana.
UŁASKAWIENIE
Mój raport z ostrzeżeniem...
został zatajony przez zarówno wywiad, jak i Błękitny Dom.
Czyli...
osoba, która przekazała te akta w ręce zamachowców,
była członkiem administracji Yanga?
Zakładaliśmy,
że zdrajca pracujący w Błękitnym Domu
to ta sama osoba, która wykradła plik z symulacją.
Zgadza się.
Jeśli ktoś wiedział o zamachu...
i zatuszował te ostrzeżenia,
to nie byłaby to właśnie ta osoba?
Sugeruje pan...
Gdyby był pan agentem Kim Jun-o...
i dowiedziałby się pan o zamachu, to komu stąd...
by pan powiedział?
Mówi Kang Dae-han z ochrony.
Mamy listę numerów, z których dzwoniono do ochrony tydzień przed zamachem?
PRZEMÓWIENIA PREZYDENTA
Spójrzcie.
To jedna z petycji,
które zarejestrowaliśmy w systemie.
Potrzebuję domu, by wziąć ślub.
Chcę wynająć coś w Seulu lub Gyeonggi...
Ale potrzebuję pożyczki, a obecne wymogi są bardzo surowe.
W takiej sytuacji chyba nigdy się nie ożenię.
Wyszłam za mąż trzy lata temu, ale nawet nie myślę o dzieciach.
Wraz z mężem musimy pracować.
Chcę zniesienia stopni niepełnosprawności.
Nie spełniono tej obietnicy.
Podobno przez cięcia budżetowe.
Rząd mógłby być bardziej wrażliwy.
Żyję poza stolicą i przykrym jest, że tylko w Seulu chroni się kobiety.
Chciałabym móc bezpiecznie odbierać przesyłki i wracać do domu.
Korea mogłaby być państwem,
w którym emeryci też mogą znaleźć pracę.
Zastanawiam się nad puszczeniem tego pod koniec konferencji.
To prośby nagrane po zamachu.
Oczekiwania i nadzieje wiązane z prezydentem Parkiem.
Myślałem o tym,
co prezydent powinien powiedzieć na sam koniec.
Tak?
Przeanalizowałem różne wyjścia.
A jeśli powie coś, co będziemy mogli wykorzystać
jako slogan jego kampanii?
Słuchamy.
No dobra.
Uwaga.
Ten slogan sugeruje, że będziemy mieć
opiekę socjalną na miarę XXI wieku.
„Pora...
na szczęśliwy naród”.
Albo coś takiego.
Niewiarygodne.
Wiem, że klasyka wraca do łask, ale...
Też mi nie leżało.
Następny pomysł.
Ten slogan...
pokaże jego determinację,
w ramach której chce odbudować naród dotknięty zamachem.
Słuchajcie.
„Powiew świeżości...
dla Republiki Korei”.
To chyba żart, prawda?
Szczerze na to liczę.
Bez obaw.
Zatrudnianie specjalistów...
to też zalety dobrego pierwszego sekretarza.
Może... zlecimy to komuś?
Sekretarzu Han.
No dobra.
Ostatni.
Uważam...
że obywatele...
powinni być dumni...
z przezwyciężenia skutków ataku.
Oto...
„Nasza duma.
Korea”.
Dobre.
W porządku.
Niezłe.
- Potwierdzam. - Naprawdę?
- A pierwszy? - Odpada.
Żartowałem tylko.
Nie wydaje mi się.
Brzmiało to poważnie.
To była luźna myśl.
Nie wątpię.
Chce pan na chwilę tam wejść? Chyba przygotowują się do konferencji.
Nie przeszkadzajmy im. Idziemy.
Podoba ci się?
Co to ma być?
Przymierz.
No cóż.
Nie wiem, jak to będzie.
Nie wiem...
czy naprawdę zostaniesz prezydentem...
albo czy będę mogła...
znów tu zamieszkać.
Ale jedno wiem na pewno.
To twoja decyzja.
Dlatego będzie słuszna.
Zawsze masz rację.
Mam dziś urodziny?
Dajesz mi prezent i rady.
Szczęściarz ze mnie.
Zawsze...
szukasz najlepszej odpowiedzi, gdy jej nie ma.
Nigdy się nie poddajesz.
Nie będę mogła za bardzo ci pomóc.
Ale cokolwiek się nie zdarzy,
będę przy tobie.
Zwłaszcza gdy nikt nie będzie klaskał.
Pamiętaj o tym.
A właśnie.
Nie masz dziś urodzin. To rocznica naszego ślubu.
Skarbie, poczekaj chwilę.
Dziś po południu prezydent Park oficjalnie zakończy swoją kadencję.
Poinformuje o tym na konferencji prasowej.
Jest obecnie faworytem w sondażach.
Co byś zrobiła?
Powiedzmy, że jesteś faworytem.
Ktoś, kogo znasz,
zaplanował ten zamach.
Nie mogliśmy potwierdzić tej tezy.
A jeśli to prawda?
Miałby wyjawić prawdę,
dysponując tak ogromną władzą?
PREZYDENT PARK OFICJALNIE KANDYDATEM
Na-gyeong.
Wiesz, czego się dowiedziałem?
Ji-won, musisz się tego oduczyć.
Nie zaczyna się raportu od pytania.
Siadaj.
Nie zajmujmy się teraz pierdołami.
Po prostu mnie posłuchajcie.
Kim i pozostali szpiedzy
złożyli pozew o odszkodowanie od państwa w 2011.
I co, wygrali?
Przegrali.
Reprezentował ich znany adwokat.
I jest to osoba...
którą znamy.
Czyli kto?
Dzień dobry.
Co pan...
Rano czwartego marca, w dzień zamachu,
agent Kim Jun-o powiadomił ochronę.
Twierdzi pan,
że ktoś z Błękitnego Domu zataił ten raport?
Myślę, że po usłyszeniu tego, co miał do przekazania agent Kim,
ta osoba przekazała to komuś.
A potem, uspokojona, odeskortowała prezydenta.
Sprawdziłem, gdzie przebywał,
zanim wyjechał do Zgromadzenia.
Proszę.
To Kim Jong-min z ochrony, który zginął w zamachu.
Gdyby ten, kogo poinformował o zagrożeniu,
nie zignorował go
i nie zatuszował,
mogłoby...
nie dojść do zamachu.
BYLI SZPIEDZY PRZEGRYWAJĄ WALKĘ O ODSZKODOWANIE
Ten prawnik...
pracuje obecnie w Błękitnym Domu, prawda?
To sekretarz...
Han Ju-seung.
ADWOKAT HAN
Obrońca szpiegów.
To on kazał panu uwolnić Kima.
Ten adwokat.
Czyli za tym wszystkim stoi sekretarz Han Ju-seung?
Dasz wiarę?
To absurd.
Za głośno.
Mówię poważnie.
Nadzieja pomaga.
Pozwala ukryć ciężkie chwile
i daje siłę, by zacząć na nowo.
Zapewnia również odwagę, by rozpocząć nowe życie.
Dla nich...
jest pan największą nadzieją.
Dobra, rozumiem.
Nie wierzę.
Niesamowite.
Też poznałem smak tej nadziei,
poznając prezydenta Yanga, gdy był jeszcze prokuratorem.
A teraz...
wiążę te same nadzieje z panem.
Ma pan chwilę?
Chcę o czymś pomówić.
W dniu zamachu
ochrona otrzymała ostrzeżenie, że może dojść do ataku.
Zgłosił to agent wywiadu,
Kim Jun-o.
Poinformował jednego z agentów ochrony,
że tajny plik OP 5015-18 znalazł się w rękach terrorystów,
którzy szykują zamach na budynek Zgromadzenia Narodowego
zgodnie z symulacją.
Wspomniany agent ochrony
wiedział już o zamachu,
ale i tak pojechał na miejsce z prezydentem Yangiem.
Dlaczego według pana tak postąpił?
Zrobił tak, bo ktoś powiedział mu, że to fałszywy alarm,
i rozwiał jego obawy.
Tego samego dnia,
już po przekazaniu ostrzeżenia od agenta Kima,
wspomniany agent ochrony spotkał się z kimś przed wyjazdem.
Ze mną.
Gdzie sekretarz Han?
Dopiero co tu był.
Rozmawiał z prezydentem Parkiem. Może wyszli razem.
A pan nic nie wie?
Widziałem ich przed chwilą razem, ale...
O kurczę.
Coś jest na rzeczy?
Dlaczego?
Dlaczego pan to zrobił?
Wiedział pan o zamachu.
Yang był pańskim przyjacielem i sprzymierzeńcem.
Ten kraj nie zasługiwał na takiego prezydenta jak on.
Jego obywatele są niecierpliwi, egoistyczni i chciwi.
Ten naród nie jest cierpliwy.
Nie był godny prezydenta Yanga...
i jego wizji demokracji.
Jego sondaże podczas sprawowania urzędu wystarczająco tego dowodzą.
Prezydent Yang i ja...
ponieśliśmy klęskę.
Poświęciłem całe swoje życie...
licząc na ten naród.
Ale to oni...
zdradzili nas pierwsi.
Czyli...
wysadzenie Zgromadzenia Narodowego
było pańską zemstą na tym narodzie?
Wybrałem rządy,
które najbardziej pasowały.
Najpotężniejsza władza...
opiera się na strachu i terrorze.
Ludzie boją się i słuchają tych,
którzy nimi rządzą.
Takie wnioski wyciągnąłem...
z naszych porażek.
I dlatego chciał pan, aby minister Oh rządził tym krajem?
Ale zanim zostałby prezydentem po wygraniu wyborów,
potrzebował pan kogoś na chwilę.
Marionetki. Kogoś, kto nie zna się na polityce.
Wykorzystał mnie pan,
aby zrealizować
swój wielki plan.
Bratając się z ludźmi, z którymi pan walczył...
przez całe życie.
I wszyscy...
już nie żyją.
Teraz zaplanowałem,
aby to pan został następnym prezydentem.
Chce pan przejść do historii
jako ktoś, kto pomógł w realizacji zamachu,
czy może...
chciałby pan być zapamiętany jako prezydent, który odbudował ten kraj?
Proszę wybierać.
Prezydent powinien ćwiczyć wystąpienie.
Trochę już tam siedzi z Hanem.
Ciekawe, o co chodzi.
Wie pan o czymś?
Ile mamy czasu?
Trzeba będzie ominąć próbę.
Denerwuje się pan przed konferencją?
Widzę, że już pora.
Chodzi o sprawę ze zdrajcą w Błękitnym Domu?
Proszę się tym nie martwić.
Moglibyśmy otwierać szampana,
gdyby wywiad poznał tożsamość tej osoby przed konferencją.
Nie mogłoby być lepiej.
Ale nawet jeśli tak się nie stanie,
to głowa do góry.
Mamy innego asa w rękawie.
Szukałem pracy, pracując na pół etatu. Ciężko mi na myśl, że muszę tak żyć.
Życzenia i marzenia obywateli.
Źle mi z tym, gdy rówieśnicy dokuczają mojemu dziecku w szkole.
Marzę o kraju, w którym szkoły
będą bezpieczne dla takich dzieci jak moje.
Boję się o przyszłość. Przez edukację dzieci i pomaganie rodzicom
zostanę na starość bez grosza przy duszy.
Gdy rodzice każą mi iść na najlepszą uczelnię,
czuję się jak na skraju urwiska.
Dlaczego studia decydują na całym naszym życiu?
Wygląda na to...
że przed nami sporo pracy.
Panie prezydencie?
Agentka Han Na-gyeong czeka w pańskim biurze.
BYLI SZPIEDZY PRZEGRYWAJĄ WALKĘ O ODSZKODOWANIE
BYŁY SZPIEG KIM SU-HYEON
ADWOKAT HAN
Nasze śledztwo wykazało,
że zdrajcą przebywającym w Błękitnym Domu
jest były pierwszy sekretarz Han.
Wszczynamy oficjalne śledztwo?
Jak wiele osób wie o tych ustaleniach?
Tylko nasza trójka i pan.
Proszę nikomu o tym nie mówić,
dopóki nie zdecyduję inaczej.
Tak jest, panie prezydencie.
BYLI SZPIEDZY PRZEGRYWAJĄ
Teraz zaplanowałem,
aby to pan został następnym prezydentem.
Proszę nie mówić mi,
że rozważa pan ujawnienie światu mojego udziału w zamachu,
a przy okazji swojego.
Naród wierzy, że przeszedł przez to dzięki panu.
Chce pan zniszczyć te nadzieje?
Poczują się bardziej zdradzeni niż po zamachu.
A pańscy sekretarze?
Marzą o budowaniu z panem nowej Korei.
Chce pan ich zawieść?
Bo...
nie zasługują na to.
Z pewnością chciałby pan,
aby pana zapamiętano jako kogoś godnego urzędu.
Sekretarzu Han...
- Jest pan potworem. - I nadal nim będę.
A pan będzie tu siedział i sądził tak sobie dalej.
Niech pan będzie twarzą ludu.
Następne pokolenie podejmie walkę na lepszej arenie.
Z lepszymi i bardziej godnymi przeciwnikami.
I to jest dla mnie wyrazem prawdziwego patriotyzmu.
Ofiary nie pójdą na marne.
Zabił pan tyle osób...
w imię tego patriotyzmu.
Nie ma rewolucji bez poświęceń.
Może mnie pan ukarać.
Nie będę walczył z zarzutami.
Bo nie boję się niczego.
Ale...
pozwolę na to panu dopiero po wyborach.
Nie chce pan zobaczyć nowej Korei, którą zbudujemy z tymi młodymi ludźmi?
Nie chce pan?
WYWIAD
Panie Park.
Tak?
Proszę poinformować pana Kima, że już jestem.
Tak jest.
Widzę, że pan zdecydował.
Podjął pan decyzję?
Nie chcę być zapamiętany...
jako element pańskiej układanki.
Proszę zaczekać w moim gabinecie.
Panie prezydencie. Już czas.
Drodzy rodacy.
Witajcie.
Mówi Park Mu-jin,
p.o. prezydenta.
Dziś jednak...
rezygnuję z tego stanowiska.
Zrobiłem to,
aby ogłosić swój start w 21. wyborach prezydenckich.
PARK OGŁASZA START
Drodzy rodacy.
Zdecydowałem jednak,
że nie wystartuję...
w tych wyborach.
Co?
Ja mu tego nie napisałem.
WYWIAD
BŁĘKITNY DOM
REZYGNACJA - PRZEMÓWIENIE
Zdrajca, który odegrał ważną rolę
w zamachu na Zgromadzenie,
jest jednym z prezydenckich sekretarzy.
Jako członek tej administracji
odpowiadam za czyny tej osoby.
Wierzę, że możemy przezwyciężyć tragiczne skutki tego zamachu.
Przed nami kolejne zadanie.
Musimy wybrać następnego prezydenta.
A wybory te...
nie rozwiążą wszystkiego.
Nie uczynią z Korei raju na ziemi,
wolnego od cierpień i niesprawiedliwości.
Nie mogę jednak zaprzeczyć temu,
że wybory są podstawą demokracji.
Dlatego, aby zostały przeprowadzone w sposób uczciwy i jawny,
postanowiłem nadal pełnić obowiązki prezydenta
do czasu wygaśnięcia mojego mandatu.
Cokolwiek się nie zdarzy, republika Korei...
musi być krajem...
z którego będziemy dumni.
PARK OGŁASZA START
Gdyby jednak kandydował,
ciężko by było mi wygrać.
PARK OGŁASZA START
Jest nie do pokonania.
Może poproszę go, by do mnie dołączył?
Oczywiście już po jego kadencji.
Rekrutacja to moja specjalność.
Ponownie postanowił pan
zachować się jak dobry człowiek.
Moje intencje nie wpłynęły na tę decyzję.
Oparłem ją o prawo, które obowiązuje w tym kraju.
To przeważyło.
Uważa pan, że poniosłem porażkę, bo nie jestem tak sumienny jak pan?
Bo nie jestem aż tak wytrwały w pracy na rzecz tego kraju?
Świat nigdy się nie zmieni, prezydencie Park.
Ma pan rację.
Może i się nie zmieni.
I dlatego nie zmienię się także ja.
Panie Kang.
Proszę zabrać stąd sekretarza Hana.
Agentka Han i jej ludzie czekają na nas.
Pan też poniesie klęskę.
Tak jak prezydent Yang.
On nie zawiódł tego narodu.
I ja też nie zamierzam.
To metoda prób i błędów.
Ale czy nie tak tworzy się historię?
Panie Han...
Jak mógł pan zdecydować o tym sam?
Dlaczego?
Myślał pan, że będę przeciwny?
- Dlatego... - Zrobiłem to...
bo czułem wstyd.
Wstyd za pana Hana i jego plan.
I za całe pokolenie.
Przepraszam...
i pana, i pozostałych sekretarzy.
Jeśli zdecyduje się pan odejść...
Zapomniał pan już?
Jestem tu...
aby pana chronić.
I nie tylko pańską osobę...
ale też pańskie poglądy i to, w co pan wierzy.
Sin-yeong, napiszmy materiał o tym,
że Yun i Kang idą łeb w łeb, wyemitujmy to wieczorem.
Dobra.
Ty tak na serio?
Co pan o tym sądzi?
Kto według pana wygra wybory?
Yun ma teraz lepsze notowania,
ale równie dobrze może być tak,
że za miesiąc będzie odwrotnie.
Park i Oh, którzy byli faworytami, odpali niemal jednocześnie.
Prezydent Park nie do końca odpadł.
A tą decyzją zapewnił sobie pewnie jeszcze więcej głosów.
Po tych wyborach będą następne, prawda?
Tak, opuszczam kraj.
Zabicie Kima zostanie przedstawione tak,
jakbym zrobił to za własną rękę.
Tak jest.
Polecę do Władywostoku
i zaczekam na kolejne instrukcje.
Ten cały Szef...
Na pewno był nim Kim?
Nadal nie mogę uwierzyć, że zaplanował to wszystko.
Miał rację.
Wiele osób zyskało na tym zamachu.
- W zasadzie wszyscy byli Szefami. - A co ty o tym myślisz, Na-gyeong?
Chcieli zaognić relacje między Koreami i doprowadzić do nowej zimnej wojny.
Szefem może być każdy,
kto nie chce pokoju na Półwyspie Koreańskim.
Chyba chodzi na jakieś zajęcia z takiego przemawiania.
PRZYSIĘGA WOBEC NARODU
Dobra robota, agencie Kim Jun-o.
Spoczywaj w pokoju.
Obiecuję...
że będę szczęśliwa.
Postaram się.
DZIEŃ 29
- Kandydat numer jeden, Kang Sang-gu! - Kandydat numer jeden, Kang Sang-gu!
Kandydat numer dwa dla lepszej Korei!
Yun Chan-gyeong!
Lepsza Korea...
ODBUDUJ KOREĘ WRAZ Z KANG SANG-GU
BEZPIECZNE PAŃSTWO Z YUN CHAN-GYEONG
DZIEŃ 14
Na to wygląda.
- Na pewno? - Tak.
DZIEŃ 14
DZIEŃ 8
GENERAŁ EUN HUI-JEONG STAJE PRZED SĄDEM
DZIEŃ 8
DZIEŃ 5
P.O. PREZYDENTA
DZIEŃ 2
DZIEŃ 1
URNA WYBORCZA
Przeliczono już 75% oddanych głosów.
Wkrótce poznamy nowego prezydenta Korei.
Mamy oficjalne wyniki.
Gratulacje dla 21. prezydenta Korei.
- Gratulacje. - Dobra robota.
To już koniec transmisji z inauguracji 21. prezydenta Korei.
Dziękujemy.
Dziękuję.
Dobra robota.
Świetnie się pan sprawdził.
Dobra robota.
Dziękuję.
Gratuluję.
Dziękuję za wszystko.
Dziękuję.
Bardzo dziękuję.
Dziękuję.
Dobra robota.
Dziękuję.
Muszę ci coś powiedzieć.
Znowu?
Tylko nie mów...
że zwolnili cię z uczelni.
Nie, skądże.
Jedziemy na biwak,
a ty nagle musisz mi coś powiedzieć.
Stąd takie obawy.
No to o co chodzi?
Pamiętałem, by wszystko spakować.
Wziąłem palnik, sprzęt do rozpalania i śpiwory.
A nawet projektor, abyś mogła obejrzeć film z dzieciakami.
Chcę obejrzeć Krainę lodu.
Znowu? Codzienne oglądanie nie zrobi z ciebie Elsy.
Wyglądasz jak Olaf.
Mamo, Si-wan powiedział...
Jeśli zaczniesz płakać, to nici z filmu.
A jeśli ty będziesz ją drażnił, odejmę ci 30 minut z czasu na gry.
A ty mów dalej.
Zapomniałem...
namiotu.
Co?!
- Tato! - Tato!
CAMPING ANSAN
Możesz to zanieść?
Połóż tam.
To możemy dać tutaj.
Fajne miejsce. Nawet wypożyczyli nam namiot.
Nie warto nic brać.
Proszę.
Chyba wszystko gotowe.
Przejdziemy się?
Poczekaj.
Chodzi o coś jeszcze?
Jak ktoś tak skrupulatny jak ty zapomniał o namiocie?
Chyba coś nie daje ci ostatnio spokoju.
Dlatego nalegałaś na biwak, mimo że masz poważną rozprawę?
Po prostu tak bardzo cię kocham.
No dobrze.
Uniwersytet Stanforda chce, bym zastąpił profesora Jeonga.
Chcą, bym został członkiem ich rady ds. jakości powietrza.
Stanforda?
I co zrobisz?
Podobno mamy blisko do oceanu, więc trzeba go zobaczyć.
Słodziaki z nich.
Zaskoczyłeś mnie.
To najlepsza uczelnia, jeśli chodzi o prace nad ochroną środowiska.
Mają dobre warunki.
To o co chodzi?
W czym rzecz?
Musiałbym się tam przenieść na co najmniej pięć lat.
Jak poradzisz sobie z pracą i dziećmi?
A czy oprócz tego...
coś jeszcze cię powstrzymuje?
Fajnie jest oddychać czystym powietrzem i oglądać piękny zachód.
Sporo o panu słyszałem.
Ponoć nie ma lepszego politycznego wygi niż pan.
Dziękuję za telefon.
- Proszę. - Dziękuję.
Rozumiem, że wspierał pan i zmarłego prezydenta Yanga,
i prezydenta Park Mu-jina.
Zgadza się.
Chciałby mi pan pomóc
w wyborach prezydenckich po dwóch latach?
Pochodzę z Tae-ku.
Do szkoły chodziłem w Pusan w Południowym Gyeonggi.
Teściowie są z Honam.
Rodzice i bracia mają dużą farmę w Chungcheong.
Gratuluję.
Jestem chrześcijaninem, podobnie jak większość wierzących w Korei.
Żona jest buddystką.
Mam poparcie większości osób z mojej partii.
Z którego mogę korzystać.
Wygląda na to, że aż do teraz wszystko przebiegało dla pana gładko.
Żadnych poświęceń i wyrzeczeń.
Nie będę mógł panu pomóc.
Rozczarowałem pana?
Zależy mi na korzyściach, a nie moralnych zobowiązaniach.
Mamy XXI wiek. Czas zmienić zasady.
Proszę przeanalizować nasze szanse.
Tylko pod kątem politycznym.
Cóż, jest jeden wzór,
jeśli chodzi o takie sprawy.
Poświęcenie.
Wyborcy muszą czuć, że są coś panu winni.
„Powinniśmy przynajmniej zagłosować na tego głupca”.
To inwestycja, która się zwraca.
Jeśli jest się wiernym danej sprawie,
to właśnie to jest najbardziej pragmatyczne.
- Dlatego... - Nie ma pan szans...
na zwycięstwo.
A ja nigdy nie przegrywam.
Ma pan kogoś innego na celowniku?
Zbieramy podpisy dla ustawy antydyskryminacyjnej.
Mogę to objaśnić?
Spojrzy pan?
Nie, dziękuję.
Przepraszam, zerknie pani?
- Nie mam czasu. - Proszę.
Zbieramy podpisy.
Chodzi o przeciwdziałanie dyskryminacji
ze względu na stan zdrowia, wygląd,
pochodzenie i rasę.
Prosimy o współpracę.
„Zbieranie podpisów dla ustawy antydyskryminacyjnej”.
Mniejszość stara się zmienić prawo dla mniejszości.
To kiepski sposób.
Darujmy sobie podpisy.
Lepiej przedstawić ustawę.
Ustawę antydyskryminacyjną.
W nowym Błękitnym Domu.
Dziękuję.
Pan Wang wypowie się na temat wzrostu gospodarczego w przyszłym roku
dziś na prezydenckiej konferencji.
Wczorajsze pismo...
Tak jest.
Wie pan, dlaczego pana zatrzymałem mimo tak wygórowanej pensji?
Słucham?
Szef protokołu stał się moim służącym.
Wspaniały widok.
Proszę zaprzestać gadania i skupić się na usługiwaniu.
Następne spotkanie...
Skontaktuję się z nim.
Proszę.
Dziękuję.
Proszę się tym zająć.
Przepraszam.
To wbrew protokołowi.
To nadużycie.
Oświadczam,
że nie chcę...
pozostać ani chwili dłużej...
pana pracownikiem.
Chodźmy, zanim zobaczą, że się trzęsę.
PODRÓŻ PRZEZ KSIĄŻKĘ
Dzień dobry.
Dziękuję wszystkim za przybycie.
Gdy byłem młody,
zwiedziłem ponad 200 krajów i poznałem wielu ludzi.
Przepraszam.
Koreański paszport zezwala na wizytę w 166 państwach.
Pani Jeong to mądra kobieta!
Dajcie nam chwilkę.
Upokorzyła mnie pani przed prasą. Chce pani zwrócić uwagę na siebie?
Tak pani robiła u prezydenta?
Jeong Su-jeong.
Dobrze wam poszło.
W porządku.
- Teraz tutaj. - Przepraszam.
Tego nauczyłam się u prezydenta.
Najważniejszy aspekt w relacjach z ludźmi i prasą
to uczciwość i zaufanie.
To podstawy polityki.
Tak, jesteśmy na przystanku naprzeciwko wejścia.
Tak. Cześć!
- Długo czekacie? - Nie.
Chodźmy. Czekają na nas.
Kawa dla pani.
Coś jest na rzeczy albo już się zdarzyło?
Proszę ich spytać. Przecież się znacie.
Właśnie dlatego nie mogę.
Kopę lat, panie Kim Nam-wook.
Spotykacie się ze sobą?
To jak?
Tak.
Jak leci?
Dobrze. A u pana?
DEBATA O PYŁACH
Krajowa emisja ma duży wpływ na poziom drobnych pyłów w Korei,
a także poza nią.
Zostało to bezsprzecznie i naukowo udowodnione.
Aby zredukować tak wysoki poziom,
a także by rozpocząć współpracę
z pobliskimi państwami w celu poprawy takich działań,
musimy zacząć od przyczyny wysokiej emisji krajowej.
W Korei odpowiadają za to dwa główne czynniki.
W głównej metropolii
emisje spalin ze starych silników Diesla
są głównym powodem wysokiego stężenia pyłków.
Produkujmy mniej takich pojazdów, a więcej ekologicznych,
takich jak pojazdy elektryczne, na wodór
czy z napędem hybrydowym.
W skali kraju największy czynnik to nielegalne emisje z fabryk.
Trzeba pilnować, by korporacje realizowały ideę społecznej odpowiedzialności biznesu
i dbały o ludzkie zdrowie.
Mam pytanie.
Obliczenia są chyba błędne.
Wierzy pan w to?
Trochę minęło,
odkąd widzieliśmy błękitne niebo, wolne od wysokiego stężenia pyłów.
Jeśli wycofamy pojazdy z silnikiem Diesla i wprowadzimy kilka regulacji,
to czy wystarczy to, by zredukować stężenie pyłów?
Naprawdę uważa pan, że prawo i polityka
mogą rozwiązać problem?
Jeśli nie rozwiążemy tego na poziomie polityki, to co nam pozostaje?
Polityka to niestrudzone ludzkie starania,
które mają rozwiązać zesłane na nas cierpienia.
Podobno Uniwersytet Stanforda zaoferował panu pracę.
Przyjmie ją pan?
Myślę, że pomoże to moim badaniom.
Ale powiedział pan, że tylko polityka w tym pomoże.
Zawsze jest pan przeciwny moim planom. Nie zmienił się pan, panie Cha.
Parę rzeczy się zmieniło.
Zazwyczaj nie proponuję czegoś więcej niż trzy razy.
Ale pan jest wyjątkiem.
Wystartuje pan w następnych wyborach?
Każde z nas...
chce panu pomóc.
Chciałbym to zobaczyć.
Świat, w którym wygrywają dobrzy ludzie.
Którzy wygrywają, bo są dobrzy.
Chcę pomóc komuś,
kto zasługuje na moje usługi.
To jak?
Co pan postanowi?
DZIĘKUJEMY ZA OGLĄDANIE DESIGNATED SURVIVOR: 60 DAYS
Napisy: Krzysiek Igielski